İnsanoğlu doğumdan ölüme kadar kısacık ömrü boyunca hep bir çalışma telaşındadır. Bazen insanoğlu kendisi için istemeye çekindiği konularda bir başkası için veya toplumu ilgilendiren konularda daha ataktır, isterken acaba demez, aklından farklı düşünceler geçmez. Nedeni kendisi için değil toplum adına istediğinden dolayı rahattır.
Şimdi gelelim konumuza; bilindiği gibi basın işiyle uğraşıyorum, haberler yapıyorum, yapıyoruz. Memleket meselesi olunca herkes gibi bende de adrenalin yükseliyor. Yıllardır yazıp çiziyoruz bu kültür sarayının olduğu yer balık havuzuna döndü dedik, kimsenin gıkı çıkmadı. Seçimlerde elin Tokat’lısının burada işi ne dedik, kızdık. Bizimkilerden ne gördük de ondan göreceğiz dedik. Bizi yanılttı, bizden daha fazla Ordu’lu oldu. Her işe koştu, her konuyu dinledi ve gerekeni yaptı, bazı vekillerimiz gibi o iş benim işim değil, değip kenara çekilmedi. Bak şimdi o balık tutulacak yer dediğimiz Kültür merkezinde ilerleme oldu, beş altı ay içinde tamamlanır açılışı gerçekleşir duruma geldi. Şimdi kendilerinin vekil olduğunu hatırlayanlar ziyaretlere başladılar. Allah razı olsun yine de, şimdi düşünüyorum gelen vekillerin ikisi de aynı partiden ancak ayrı ayrı geliyorlar birer gün arayla. Şimdi benim aklıma şu geliyor, ben onunla birlikte gidersem bu iş bana yazmaz düşüncesi olduğundan ve ayrı haber olmak veya ayrı paylaşımlarımız olsun diye aynı gün gelmediler. Olur niye olmasın bunda bir bahis yok.
Bahis olan şu sosyal medya aracılığı ile birde kendini şöyle haber yaptırıyorlar, benim adım geçmese de olur, yeter ki iş yapılsın diyerek keyif bağışlanıyor. Ancak ne hikmetse televizyona çağırdığımızda yoğun programından dolayı ziyarette bulunamıyor. Çok çalışkan bir vekilimiz var, eksikliği hiç hissedilmiyor.
Bunları söylüyorum yazıyorum, belki bir çivi fazla çakılır diye, ancak …