Okul gezileri yıllardır öğrenciler için bir heyecan, bir motivasyon kaynağıdır. Yeni yerler görmek, birlikte anılar biriktirmek her çocuğun hakkıdır. Ama ne yazık ki bu hakkı herkes kullanamıyor.
Geziler düzenleniyor… Listeler hazırlanıyor… Ama bazı öğrenciler sınıf arkadaşları otobüse binerken onlar izliyor ….Çünkü gezi ücreti bir evin mutfağından, faturalarından, ay sonu hesabından kesilemiyor.
Bir öğretmen olarak en çok içimi sızlatan şey, “ben de çok gitmek istiyorum ama…” cümlesidir. Bu cümlede hem hayal var, hem vazgeçiş… En çok da sessizce içine atan bir kalp var.
Eğitim sadece sınıfla sınırlı değildir. Geziler, etkinlikler, deneyimler de eğitimin parçasıdır. Ama bu parçalara yalnızca parası olan çocukların ulaşabiliyor olması, eşitlik ilkesini gölgeliyor.
Alp medya ajans olarak Türkiye turlarına çıktık ve dün ekip olarak Çanakkale’deydik Her adımda şehitlerimizin izini hissediyor, bu toprakların ne büyük fedakârlıklarla kazanıldığını bir kez daha görüyorum.
Bir çocuğun bu ruhu yerinde hissetmesi, bir anıtın önünde saygıyla durması, tarih kitaplarında okuduğu isimleri toprağa bakarak anması kadar değerli ne olabilir?