Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, eşine hakaret edip evden kovan erkeği, boşanma davasında kusurlu taraf ilan etti. “Çingene” ifadesiyle aşağılama içeren sözler kullandığı belirlenen eş, 15 bin TL manevi tazminat ve aylık 10 bin TL nafaka ödemeye mahkûm edildi. Karar, kadına yönelik sözlü şiddet ve ayrımcı dilin hukuk nezdinde karşılık bulduğu önemli bir örnek olarak dikkat çekti.

Boşanma Süreci Karşılıklı Dava İle Başladı

Çorum’da yaşayan bir erkek, evlendikten kısa süre sonra eşine yönelik boşanma davası açtı. Davacı erkek, evliliklerinin 14. gününde eşinin evi terk ettiğini, hakaret ve tahrik içeren davranışlarda bulunduğunu, önceki evliliğinden olan çocuğun da kendisine karşı saygısız olduğunu iddia etti.

Davalı kadın ise iddiaların gerçeği yansıtmadığını belirterek karşı dava açtı. Kadın, eşinin sürekli olarak sözlerine ve davranışlarına karşı çıktığını, tartışma çıkardığını, ayrıca “çingene” ve “çingene karı” şeklinde aşağılayıcı ifadeler kullandığını dile getirdi. Evlilik boyunca hakarete uğradığını ve evden kovulduğunu beyan etti.

Yerel Mahkeme: Kusurlu Taraf Erkek

Yapılan yargılama sonucunda Çorum 2. Aile Mahkemesi, erkeğin iddialarının somut delillerle ispatlanamadığına, kadının ise maruz kaldığı sözlü şiddet ve hakaretlerin mahkemeye taşındığına hükmetti. Bu doğrultuda, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığına karar verilerek boşanma kararı verildi. Kararda, kadının lehine 15 bin TL manevi tazminat ve aylık 10 bin TL nafaka ödenmesine hükmedildi.

Mahkeme kararına itiraz eden davacı erkeğin başvurusu Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi tarafından reddedildi. Kararın son durağı olan Yargıtay 2. Hukuk Dairesi ise, yerel mahkemenin hem usul hem de esas bakımından hukuka uygun davrandığını belirterek kararı onadı.

Yargıtay’ın kararında şu ifadelere yer verildi:

“Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere ve uygulanması gereken hukuk kurallarına göre usul ve kanuna uygundur. Erkeğin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü gerekçeler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte değildir.”